teksten


Een eendenkuiken vliegt monter over het water. Zijn pootjes wapperen ontspannen mee onder het geel-donzen lijfje.


    

                                       
  

Volgende plaatje.

Een klein meisje, kleuter nog. Amper kleur, een strak gezichtje, de handjes verkrampt in een vuist. Dat ziet er niet best uit. Wat is dit kind overkomen? Ongemakkelijker kun je je haast niet voelen bij het kijken naar een schilderij.


  

  

 

  
 

 

 

 

Dan komt het Moederhert "Ideaal".
Zo intens van kleur dat het een groot probleem was voor de fotograaf om er een betrouwbare afdruk van de maken. Idealer kan een moederhert inderdaad niet zijn: zo zachtaardig, bemoedigend en tegemoetkomend, dit kan gewoon niet echt zijn. In de linkerbovenhoek zit met paperclips een ander tekeningetje vastgemaakt van een mensenkind op ski's. Ze stuift onbezonnen en met grote vaart de wereld in.

   

 


 

Denk dan weer aan het eendenkuiken en de loop is weer rond: - avontuur, vertrouwen, onschuld, eenzaamheid, dreiging, ambivalentie, moed, hoop, avontuur, - en zo gaat het aldoor in dit werk.